Kerkuil

Tyto alba

Orde:Uilen (Strigiformes)
Familie:Kerkuilen (Tytonidae)
Lengte:33 tot 39 cm
Geluid:
  © ETI BioInformatics, SoortenBank.nl
Spanwijdte:80 tot 95 cm
Biotoop:
Agrarisch gebied
Toelichting
Periode:
Het gehele jaar
Toelichting
Aantal broedparen:Ongeveer 2.000
Toename of afname:Lichte toename
Bijzonderheden:De kerkuil staat op de rode lijst.

Kenmerken

Het gezicht is wit met een donkere, hartvormige rand
De bovenzijde is geelbruin en grijs gekleurd
De onderzijde is wit tot geelbruin van kleur
Het verenkleed is bedekt met kleine lichte en donkere stipjes
De ogen zijn groot en donker en bevinden zich aan de voorkant van de kop
De poten zijn lang

Omschrijving

Kerkuilen zijn eenvoudig te herkennen aan de hartvormige sluier, een kring van witte veertjes in het gezicht die allen naar buiten wijzen. De uiteinden van deze veertjes zijn donker zodat er een donkere rand ontstaat.

Muizen vormen het belangrijkste voedsel van kerkuilen en de soort is dan ook sterk afhankelijk van het aantal muizen. In jaren met veel muizen leggen kerkuilen meer eieren dan gewoonlijk. Soms komen ze dan zelfs toe aan een tweede broedsel. In strenge winters als er weinig muizen zijn, overlijden veel kerkuilen en zwerven de vogels over grote gebieden om toch voldoende voedsel te kunnen vinden. Het nest bevindt zich bij voorkeur in een onbewoond en voor de vogel toegankelijk gebouw zoals een schuur of een ruïne.
 
Meer informatie over de kerkuil is ook te vinden op Kerkuilen Werkgroep Nederland.