Wintertaling

Anas crecca

Orde:Eendvogels (Anseriformes)
Familie:Eenden (Anatidae)
Lengte:34 tot 38 cm
Geluid:
  © ETI BioInformatics, SoortenBank.nl
Biotoop:
Moeras
Zee en kust
Agrarisch gebied
Meren
Toelichting
Periode:
Het gehele jaar
Wintergast
Doortrekker
Toelichting
Aantal broedparen:Ongeveer 2.000
Toename of afname:Lichte afname
Bijzonderheden:De wintertaling staat op de rode lijst.

Kenmerken

De kop van het mannetje is roodbruin en bedekt met een brede groene streep met lichte randen
Over de flanken van het mannetje loopt een witte streep
Op het achtereind van het mannetje bevindt zich een geelwitte driehoek
Het verenkleed van het vrouwtje is lichtbruin met donkere vlekken

Omschrijving

De wintertaling is een kleine eend waarbij het mannetje veel opvallender gekleurd is dan het vrouwtje. De vlucht van de wintertaling kenmerkt zich door een snelle vleugelslag en plotselinge wendingen. In de vlucht is het mannetje onder andere te herkennen aan een groen met zwart en wit omrand gedeelte op de vleugel. Hierdoor, maar vooral ook door de roodbruine kop met de brede groene streep is het mannetje onmiskenbaar. Het vrouwtje is lichtbruin van kleur met een donker schubpatroon op de rug en de flanken en is gemakkelijk te verwarren met de vrouwtjes van enkele andere eenden zoals de zomertaling.

Slechts enkele duizenden wintertalingen broeden in Nederland, maar in de winter wordt de populatie aangevuld met grote aantallen vogels uit het noorden van Europa. Deze vogels overwinteren vooral in grote groepen langs kust, maar laten zich ook geregeld in het binnenland zien.

Zie ook: Zomertaling, Wilde eend, Slobeend, Pijlstaart en Grauwe gans